Wordpress Ciekawe Artykuły Tematyczne

Płytki na podłodze kładzie się łatwiej niż na ścianach, chociażby dlatego, że się nie zsuwają. Ale choć sprawa wydaje się prosta, warto się odpowiednio przygotować, by rzeczywiście taka była. Pierwszy krok to oczywiście wybór rodzaju i wielkości płytek. Jeśli chodzi o format, przyjęło się, że w łazienkach wielkość płytki podłogowej często jest taka sama, jak ściennej. Wielkość i rodzaj płytek warunkują z kolei szerokość spoin.
Rodzaj zaprawy klejącej zależy zarówno od podłoża, jak i rodzaju płytek. Oto kilka przykładów takiego zróżnicowania: podłogowa zaprawa klejąca, specjalnie przeznaczona do podłogowych płytek ceramicznych (o dużym formacie lub silnie profilowanej powierzchni spodu) do wnętrz (ale i na zewnątrz jest), do stosowania także w systemie ogrzewania podłogowego, do dyspozycji są zaprawy uniwersalne, bo klejące wszystko i wszędzie, przeznaczone do szybkich realizacji oraz do płytek z kamienia naturalnego – np. marmuru – który nie spowoduje przebarwień na ich powierzchni, do przyklejania płytek gresowych służy seria specjalistycznych zapraw. Przed układaniem płytek, trzeba też podjąć decyzję, co do sposobu ich układania – na zrąb, prosto czy w karo. To pozwoli określić, jaką ilość płytek trzeba będzie kupić. Przy układaniu prostym na docięcia zużywamy do 10% całkowitej powierzchni, na zrąb do 13%, a w karo nawet do 15%. Należy więc uwzględnić straty materiałowe. Na tym etapie jest również czas na zastanowienie się nad użyciem elementów ozdobnych, tzw. dekorów i ewentualnym ich wkomponowaniu w plan ułożenia płytek. W łazienkach w kształcie prostokąta, o zachowanych kątach prostych, płytki najlepiej kleić prosto lub na zrąb, czyli w układzie równoległym do ścian bocznych. Należy wówczas wyznaczyć dwie prostopadłe linie bazowe, przebiegające przez środek pomieszczenia (od tego miejsca rozpoczniemy układanie). Ułatwią nam one odpowiednie umiejscowienie płytek. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na staranne dopasowanie pierwszej z płytek, układanej w miejscu przecięcia się linii, gdyż już niewielkie odchylenie może spowodować znaczne przekrzywienie linii styku na całej długości i szerokości pomieszczenia.
W przypadku pomieszczenia o kształcie nieregularnym i kątach nieprostopadłych, korzystniejsze jest ułożenie płytek w karo (skośnie). Ułożenie to umożliwia pozorną likwidację różnic przy nierównoległych ścianach. Kierując się zasadą symetrii i umieszczając linie bazowe w środku pomieszczenia, układanie płytek zacząć należy podobnie, jak w układzie równoległym. Płytki Tubądzin w układzie karo możemy również ułożyć w sposób niesymetryczny, przyjmując jedną z linii bazowych jako przekątną, łączącą przeciwległe rogi pomieszczenia. Sposób ten daje gorszy efekt estetyczny i burzy harmonię powierzchni podłogi, ale jest łatwiejszy w realizacji. Aby uniknąć ewentualnych błędów, dobrze jest przed przystąpieniem do właściwego klejenia rozłożyć płytki na powierzchni podłogi. Czynność ta nie jest zbyt pracochłonna, a pozwala na korektę błędów (na sucho), bez strat w materiale. Ważne, by pamiętać o dodaniu grubości spoin do wymiaru płytek. Grubość spoiny dobieramy do wielkości płytki tak, aby nie było wyraźnych dysproporcji. Ogólnie obowiązuje zasada: im większa płytka, tym większa spoina. Zaprawy do fugowania dostępne są w wielu kolorach dla fug wąskich (od 1 do 6 mm) oraz w szerokich (od 4 do 16 mm). Szczególnie łatwe w zastosowaniu są zaprawy do fugowania w postaci płynnej. Dostępne są także specjalne fugi z ochroną antybakteryjną, a także koloru (dłużej zachowują intensywną barwę) – wśród nich są np. fugi brokatowe. W tej grupie wyróżnia się też dwuskładnikowe fugi epoksydowe, szczególnie odporne na wodę i czynniki biologiczne, czyli do stosowania w kabinach prysznicowych. Przy ustaleniu sposobu układania płytek konieczne jest określenie dylatacji powierzchni. Bez względu na jej rodzaj przyjmuje się, że powierzchnie dylatowane nie powinny być większe niż 25-36 m² dla posadzek z ogrzewaniem podłogowym. Listwy dylatacyjne dobieramy w zależności od rodzaju i ilości występujących naprężeń.

Podłoże pod nowe płytki ceramiczne musi być starannie przygotowane. Przed przystąpieniem do pracy posadzkę odkurzamy. W ten sposób usuwamy z podłogi zabrudzenia, które mogłyby osłabić przyczepność kleju. Jeśli musimy wyrównać powierzchnię starej podłogi lub wypełnić istniejące w niej ubytki, najpierw przygotowujemy masę szpachlową. Układanie płytek możemy zacząć dopiero wtedy, gdy zaprawa, którą wypełniliśmy wszelkie nierówności i dziury w starej posadzce, wyschnie. Najlepiej jest rozpocząć prace od najbardziej widocznego, reprezentacyjnego miejsca – przy drzwiach wejściowych. Kątownikiem wyznaczamy linię, wzdłuż której układać będziemy płytki. Aby to sobie ułatwić, przybiliśmy do betonowego fragmentu podłogi listwę, która posłuży nam jako prowadnica. Przyklejając wzdłuż niej płytki, będziemy mieli pewność, że zostaną równo ułożone. Szpachelką rozprowadzamy klej na podłożu i wyrównujemy pacą zębatą. Jednorazowo klej rozprowadzamy na niedużej powierzchni (około 1 m2) … dzięki temu nie zaschnie, zanim ułożymy płytki. Układając płytki Opoczno, co jakiś czas sprawdzajmy poziomicą, czy powierzchnia nowej posadzki jest równa Aby wszystkie spoiny miały taką samą grubość, między płytki wkładamy plastikowe krzyżyki dystansowe. Miejsca, w których nie mieszczą się całe kafelki, na przykład przy ścianach, musimy uzupełnić dokładnie przyciętymi kawałkami płytek. Tniemy je gilotyną lub łamaczem. W miejscu styku posadzki ze ścianą możemy wykonać cokolik. Miejsce pod cokolik powinno być tak samo przygotowane, jak posadzka. Skrobakiem usuwamy nadmiar kleju ze spoin. Po całkowitym wyschnięciu kleju oczyszczamy spoiny szczotką. Gumową pacą wcieramy masę spoinową między płytki. Gąbką usuwamy nadmiar masy spoinowej i po jej wyschnięciu przemywamy podłogę wodą. Przed zamontowaniem płytek należy dokonać przeglądu całej zakupionej partii pod względem jakości powierzchni, odcieni oraz wymiarów. Firma nie rozpatruje zgłoszeń niezgodności płytek już zamontowanych, w których stwierdzono wady możliwe do rozpoznania przed ich zamontowaniem. Montaż należy przeprowadzić według zasad sztuki budowlanej i zaleceń producentów materiałów użytych do montażu. Zaleca się układanie płytek w kierunku wskazanym przez strzałkę umieszczoną na odwrocie płytki. Mocowanie płytek do podłoża należy wykonywać przy pomocy zapraw klejących renomowanych marek, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu nakładania, grubości oraz czasu wiązania zaprawy. W przypadku płytek gresowych zaleca się stosowanie zapraw klejących na bazie cementowej z dodatkiem składników chemicznych zwiększających elastyczność zaprawy. W przypadku wysoko obciążonych posadzek zaleca się stosowanie półpłynnych zapraw klejących, umożliwiających pełne przyleganie płytek do podłoża na całej powierzchni. Przy dużych powierzchniach konieczne jest stosowanie dylatacji układanej zgodnie ze sztuką budowlaną. Zaleca się układanie płytek na spoinę szerokości min.3 mm. Poza funkcją estetyczną spoina pełni również rolę maskującą i protekcyjną. Pozwala zamaskować dopuszczalne różnice wymiarowe, zbiera materiały ścierne mające wpływ na żywotność i estetykę płytki Paradyż oraz pochłania naprężenia i deformacje podłoża. Aby zaprawa do spoinowania prawidłowo spełniała swoje funkcje , powinno się stosować zaprawy uelastycznione, szybkowiążące o podwyższonej przyczepności do krawędzi płytek. Fugowanie należy wykonywać wg zasad sztuki budowlanej oraz zaleceń producentów. Przy fugowaniu powierzchni płytek polerowanych, należy przeprowadzić fugowanie próbne w celu stwierdzenia łatwości usunięcia pozostałości fugi z powierzchni płytek. W przypadku gdy czynność ta będzie utrudniona, należy przeprowadzić impregnacje powierzchni polerowanej, przy pomocy jednego z dostępnych na rynku preparatów impregnujących dla gresów.

Najczęściej wybieranym materiałem, stosowanym do wykończenia łazienek są płytki ceramiczne. Oferta płytek jest tak bogata i różnorodna, że pozwala na urządzenie łazienki w niemal każdym stylu. Możemy skorzystać z gotowych, proponowanych w sklepach zestawień i serii płytek w określonym stylu (na przykład retro, śródziemnomorski, high-tech). Możemy też sami, dobierając płytki, wykończyć łazienkę tworząc własny, niepowtarzalny styl. To jednak wymagać będzie od nas inwencji, zaangażowania, czasu i konsekwencji. Należy się bardzo pilnować, aby nie przesadzić z ilością upiększeń. Jeśli brakuje nam talentu, zwróćmy się po projekt do specjalisty. Płytki ceramiczne i gresowe stosuje się już nie tylko do wykańczania ścian i podłogi w łazience czy w kuchni, ale także jako posadzkę w przedpokoju, a nawet w salonie. Są bowiem bardzo praktyczne, a dzięki ogromnemu bogactwu wzorów, kolorów i faktur dają ponadto niemal nieograniczone możliwości aranżacji wnętrza. Płytki ceramiczne można podzielić na różne rodzaje, biorąc pod uwagę wykończenie ich powierzchni, przeznaczenie, właściwości, jak również technologie produkcji. Glazura – to ścienne płytki szkliwione. Produkowane są w technologii monoporozy – jednokrotnego wypału, o czerepie porowatym. Ich powierzchnia pokrywana jest warstwą szkliwa, od którego rodzaju i grubości zależy wygląd płytki, jej kolor, dekoracja i stopień połysku (błyszczące, półmatowe, matowe).
Terakota – są to płytki podłogowe szkliwione. Powstają w procesie monocottury, który polega także na jednokrotnym wypale, jednak odbywa się to w znacznie wyższej temperaturze. Dzięki temu płytki odznaczają się mniejszą nasiąkliwością wodną, w porównaniu z płytkami ściennymi, są twardsze, a przez to odporniejsze na obciążenia i uszkodzenia mechaniczne. Ich powierzchnia licowa także wykończona jest szkliwem.
Gres – płytki gresowe stosowane są zazwyczaj do wykładania posadzek, jednak coraz częściej stosuje się je także na ściany. Choć wyglądem przypominają naturalny kamień, między innymi marmur, trawertyn i granit, tak naprawdę są rodzajem kamionki porcelanowej wypalanej jednorazowo, w bardzo wysokiej temperaturze, warunkującej dobre parametry techniczne tego materiału. Jednym z rodzajów gresów jest gres porcelanowy szkliwiony. Nie ma on jednolitej struktury zapewniającej równomierne ścieranie w trakcie użytkowania, jednak warstwa powlekająca jest bardzo twarda i wytrzymała, a dzięki niej gresy mogą mieć niemal nieograniczone możliwości wzornicze. Wzornictwo płytek wykonanych w tej technologii zależy tylko od rodzaju użytych barwników, szkliwa i zastosowanej struktury.
Jest również gres porcelanowy nieszkliwiony, zwany również, z racji swojego wyglądu, technicznym. Są to płytki o czerepie bardzo spieczonym, jasnym lub barwionym odpowiednimi pigmentami, o zabarwieniu jednolitym (monokolory) lub o wzorze granulowanym (sól i pieprz). Tym, co je wyróżnia jest jednorodność w całej masie, dzięki czemu efekt ścierania powierzchni jest niezauważalny. Tego rodzaju gres, najbardziej trwały i wytrzymały, stosuje się do pomieszczeń intensywniej eksploatowanych lub na zewnątrz domu.

Płytki ceramiczne to cienkie płytki wykonane z gliny, talku, piasku oraz uszlachetniających dodatków mineralnych. Po połączeniu składników z odrobiną wody masę poddaje się procesowi ciągnienia bądź prasowania. Następnie  ich malowanie oraz dekorowanie. Dzięki temu procesowi płytki zyskują zróżnicowane kolory oraz motywy. Płytki ceramiczne mają różnorodne kolory, kształty i zastosowanie. Są naturalne, nietoksyczne, łatwe w utrzymaniu, niepalne, dzięki czemu znajdują zastosowanie w łazienkach, kuchniach, pomieszczeniach sanitarnych. Niektóre z nich mają właściwości mrozoodporne, dzięki czemu zastosowane mogą być również na tarasach i elewacjach budynków. Płytki ceramiczne wraz z płytkami wykonanymi z innych materiałów, zarówno naturalnych jak i sztucznych, to flizy. Przed wyłożeniem płytek należy wybrać ich kolor, kalibrowanie i rodzaj produktu. Powierzchnia, na której będą układane płytki, musi być stabilna, sucha, twarda i równa, wszystkie warstwy, zmniejszające przyczepność, takie jak kurz, nieczystości, wapno, tłuszcz, lakier, farby olejne, emulsje bądź pokrycie asfaltowe muszą zostać usunięte (jak również inne materiały zmniejszające przyczepność). Większe nierówności trzeba zeszlifować za pomocą specjalnych narzędzi. Jeśli macie zamiar wykładać na powierzchni wyjątkowo dobrze wchłaniającej wilgoć, koniecznie pokryjcie ją specjalnym gruntem. Jeśli płytki będą klejone na pomalowanej powierzchni plastikowej, należałoby ją schropowacić za pomocą papieru ściernego. Na powierzchni tynkowanej można kłaść nie wcześniej niż po miesiącu. Najczęściej płytki wykładane są na podłodze wyrównanej cienką warstwą drobnej zaprawy, płyty z cementu i wiór, można jednak wykładać również na okleinie, winylu bądź na starej wykładzinie ceramicznej (w takim przypadku stare płytki należy pokryć gruntem. Oczywiście, niezależnie od tego, na jakim podłożu będą wykładane płytki, wcześniej powierzchnia musi być dobrze oczyszczona. Należy również zadbać o dobre oświetlenie. Ważne przy wyborze i układaniu płytek jest z pewnością: wytrzymałość na ścieranie, skuteczność antypoślizgowa. W przypadku posadzek wszystkie te parametry są bardzo istotne. Należy pamiętać, że im jaśniejsze płytki Opoczno tym wytrzymałość na ścieranie jest wyższa.Wytrzymałość na ścieranie wszystkich produkowanych płytek podłogowych z pewnością jest wystarczająca do zastosowania ich w prywatnych, standardowo użytkowanych pomieszczeniach. Parametr mrozoodporny płytek jest bardzo istotny w przypadku, gdy chcemy je ułożyć na zewnątrz budynku. W takim przypadku powinniśmy wybierać wśród płytek gresowych, których nasiąkliwość jest mniejsza lub równa 0,5%. W przypadku płytek układanych na korytarzach wspólnych lub na schodach prowadzących do budynku ważne jest, by w zimie ich powierzchnia nie przypominała lodowiska. Warto jest w takim przypadku sięgnąć po specjalne stopnice z głębokim reliefem lub inne płytki o nierównej powierzchni zapewniającej lepszą przyczepność obuwia do podłoża.

Glazura w łazienkach może znaleźć się zarówno na ścianach jak też na podłodze. Ogólnie o glazurze można powiedzieć, że są to płytki ceramiczne, które z racji tego jak wyglądają pełnią bardzo ważny element zdobniczy powierzchni, które pokrywają. Powyżej przedstawiliśmy bardzo krótko, czym jest glazura w rozumieniu chyba wszystkich ludzi. Glazura to tak naprawdę nie rodzaj płytek ceramicznych, ale bardzo cienka warstwa szkliwa, które pokrywa powierzchnie między innymi: – płytek ceramicznych – cegieł – kafli. Jednak jako ciekawostkę chcielibyśmy przedstawić to, czym tak naprawdę jest glazura. Jednak wcale nie chcemy zmieniać dotychczasowego patrzenia na glazurę chociażby z tego powodu, że już wszędzie pojęcie to w bezpośredni sposób odnosi się do określonych płytek ceramicznych. W tym momencie warto powiedzieć kilka słów na temat historii glazury. Jak już wcześniej wspomnieliśmy glazura określana jest jako płytki ceramiczne o charakterze dekoracyjnym . Glazura, która jest stosowana obecnie można powiedzieć, że są to płytki ceramiczne, które w porównaniu z innymi wyrobami ceramicznymi charakteryzują się mniejszą wytrzymałością, a co najważniejsze zdecydowanie najmniejszą wytrzymałość  na ścieranie. Właśnie ze względu na stosunkowo niskie parametry techniczne związane ze ścieralnością glazura jest przede wszystkim stosowana do pokrywania ścian. Oczywiście glazura może się również znaleźć na podłogach, ale w takiej sytuacji należy się liczyć z tym, że płytki te dosyć szybko ulegną zniszczeniu i siłą rzeczy trzeba je będzie w niedługim czasie wymienić płytki, które można określić jako glazura znane były już w czasach starożytnych. Najlepszym przykładem może być Mezopotamia, gdzie glazura była powszechnie stosowana do zdobienia ścian budynków znajdujących się w mieście. Oczywiście zdobienia te w znacznej mierze sprowadzały się do budynków, którymi były pałace bądź też świątynie. Łazienka jest miejscem, w którym w szczególności możemy się spotkać z glazurą. Łazienka jak z pewnością wszyscy doskonale wiemy jest miejscem, gdzie panują bardzo specyficzne warunki. Łazienka zazwyczaj nie jest dużym pomieszczeniem, dlatego zarówno meble jak i pokryci ścian są w jasnych odcieniach, ponieważ światło w zdecydowany sposób wpływa na pozorne powiększenie przestrzeni, której w większości łazienek niestety brakuje. Poza tym glazura jak i inne wyroby ceramiczne jest stosunkowo wytrzymała na zmiany temperatur. Glazura bardzo dobrze radzi sobie z wysokimi temperaturami. Inną bardzo ważną zaletą glazury jest to, że stosunkowo łatwo można ją wyczyścić. Glazura jest wyrobem porcelanowym, który pomimo tego, że nie jest szczególnie odporny na ścieranie to jednak woda w minimalnym stopniu przez niego przenika.

Płytki ceramiczne znane z wnętrz łazienek i kuchni, podlegają niemal tym samym prawom co moda. Każdego roku, a czasami jeszcze częściej, najwięksi projektanci i producenci proponują nowe kolekcje, aby zachwycić i zachęcić do zmiany oraz unowocześnienia wystroju wnętrz. Można by stwierdzić, że to możliwe tylko w najbogatszych krajach, bo w Polsce remont kuchni czy łazienki to inwestycja raz na kilka, jeśli nie kilkanaście lat. To prawda, ale prawdą jest również to, że mało kto kupując dzisiaj mieszkanie na wtórnym rynku, zachowa stare płytki. Na szczęście nie tylko we Włoszech czy w Hiszpanii, ale też i nad Wisłą, coraz częściej doceniany jest klimat oraz możliwości aranżacyjne, które wnoszą do domowej przestrzeni płytki ceramiczne. Z roku na rok są one coraz to inne, zaskakujące i inspirujące, bo też ich producenci nie ustają w wysiłkach, aby proponować ciągle nowe wzory, kolory, formaty i faktury. Ta krótka refleksja zrodziła się pod wpływem wizyty na jesiennych targach we Włoszech. Zjeżdżają się tutaj najwięksi światowi producenci płytek, aby pochwalić się nowymi kolekcjami, zaskoczyć konkurentów i olśnić międzynarodową publiczność. Liczba prezentowanych firm i serii przyprawia o zawrót głowy.   Producenci ciągle proponują jednobarwną płytkę, ale w kontrastowych formatach, zwłaszcza modnych małych cegiełkach układanych w poziomie. Tłem mogą być tradycyjne, duże kwadraty ( lub prostokąty – układane w poziomie).  Jeśli miałbym wskazać, jaka tendencja będzie dominowała we wzornictwie płytek ceramicznych w obecnym sezonie, to bez wątpienia będzie nią minimalizm. I dotyczy to w równym stopniu wszystkich wnętrz mieszkalnych – od holu, kuchni, łazienki po sypialnie i salony. O ile dotychczas tylko niektórzy producenci decydowali się na takie płytki, to dziś jest ich już większość. Minimalizm w komponowaniu płytek ceramicznych to przede wszystkim rezygnacja z licznych i eksponowanych dekoracji. Zamiast tego mamy ogromne jednolite płaszczyzny naturalnych kolorów: beży, brązów, szarości. Tę wielkość pozwalają osiągnąć naprawdę duże formaty płytek: 30×60 czy 40×60 cm. Istotną rolę odgrywa też samo skomponowanie płaszczyzny płytek; coraz chętniej są układane – nie jak jeszcze niedawno w pionowe pasy – ale w poziomie, co przypomina ceglany wzór na ścianie. To oczywiście propozycje do kuchni nowoczesnych, typu laboratorium, w których przenikają się wzajemnie stal, szkło i kamień. Zamiłowanie do minimalizmu było zauważalne już w ubiegłym roku. Różnica polega jednak na ilości kolekcji proponowanych w tym duchu oraz coraz częstszym pojawianiu się ornamentu w postaci ozdobnych płytek. Ale jak to w minimalizmie, są one traktowane z należytą ostrożnością   i   powściągliwością. Najczęściej przybierają postać prostych listew lub insertów z rozmaitych materiałów: drewna egzotycznego, szkła, metali szlachetnych lub ceramiki w mocnych barwach.   Mamy więc barwy soczyste i mocne: zielenie, fiolety, czerwienie i pomarańcze albo pastelowe, jakby zgaszone, ale jednak ożywiające powierzchnie: błękit, róż, żółć. Te i inne motywy ceramiczne możemy odnaleźć między innymi we wzorach płytki Opoczno a także płytki Tubądzin. Ten styl widoczny jest przede wszystkim w kolekcjach łazienkowych. Dekoracje graficzne mogą być rysunkiem powstałym poprzez różnicę faktur na gładkiej powierzchni płytki, co buduje wrażenie subtelności wzoru. Ale inspiracją są także tradycyjne wzory: kwiaty, czy z myślą o kuchni – owoce lub warzywa. Są to także rysunki abstrakcyjne: geometryczne paski. W tworzeniu nowych płytek jako elementu zdobiącego, się zróżnicowania powierzchni czy struktury płytki. Staje się ona mini-rzeźbą, ceramiką zdobioną niewielkim zróżnicowaniu powierzchni płytki.   Dziś przeżywają nowy blask w interesujących wersjach z przetartymi kolorami. Równolegle stosuje się nierówną, pofalowaną powierzchnię płytek, co przy mocnym szkliwieniu daje niezwykłą grę refleksów świetlnych na ścianie. Oczywiście najwięcej jest wzorów reliefowych w rozmaitych konfiguracjach, przeplatających się z wielkim kunsztem w obrębie jednej płytki. To zaskakujące, jak możliwe jest wyprodukowanie tak różnorodnej palety. Zwolenników wnętrz rustykalnych i retro trzeba uspokoić – płytki tego typu nie zniknęły z ofert producentów. Bez trudu można je odnaleźć w katalogach, ale z powagą trzeba też odnotować, że – czy się to komuś podoba, czy nie – swój wielki renesans mają już za sobą. Przynajmniej tak twierdzą włoscy projektanci.

Wyróżniamy płytki ścienne i płytki podłogowe w zależności od stopnia twardości, nasiąkliwości i ścieralności. Do wyboru mamy płytki Opoczno, płytki Tubądzin, płytki ceramiczne, płytki kuchenne, płytki łazienkowe, które różnią się między sobą wzorami, właściwościami i wymiarami. Płytki ceramiczne są najpopularniejszymi i jednymi z  najbardziej praktycznych płytek używanych w pomieszczeniach mieszkalnych. Do nich można dobrać listwy dekoracyjne i dekory. Po wyborze płytek zajmujemy się ich układaniem w łazience lub innym pomieszczeniu. Powinniśmy najpierw oczyścić ściany i podłogi z kurzu, brudu oraz starych powłok. Następnie dobieramy odpowiedni podkład taki jak cement, tynk, mur ceglany czy płyty gipsowo-cementowe i gruntujemy podkładem penetrującym. Jeśli ściany są gipsowo-kartonowe, należy zastosować przygotowany podkład na podłoża gipsowe. Często zdarza się, że ściany czy podłogi są bardzo nierówne. Warto więc zastosować produkty do  wyrównywania, gdyż w ten sposób unikniemy popękania płytek i ich krzywego ułożenia oraz znacznie zredukujemy zużycie zapraw klejowych, a praca będzie dużo łatwiejsza i krótsza. Najskuteczniejsze uszczelnieniem jest folia w płynie, którą rozprowadzamy za pomocą wałka malarskiego lub pacy stalowej. Na styku ściany z podłogą należy zastosować taśmę uszczelniającą, a w narożach ? narożniki uszczelniające, które ochronią  przed niepożądanymi zanieczyszczeniami i zabezpieczą przed mechanicznym uszkodzeniem izolacji w narożach. Można teraz zacząć wykładać płytki ceramiczne. Aby równo ułożyć płytki podłogowe, potrzebne są  specjalne, wykonane z tworzywa krzyżyki, które pozwolą nam na zachowanie takich samych odległości między płytkami. Na rynku dostępny jest ogromny wachlarz różnorodności płytek i dlatego każdy może znaleźć coś odpowiedniego do swojego domu. Warto jedynie zaznaczyć, że ciemne kolory optycznie zmniejszają przestrzeń, a jasne ? poszerzają. Płytki gresowe należy przyklejać za pomocą elastycznej zaprawy klejowej. Najlepszym rozwiązaniem jest nanosić zaprawę zarówno na podłoże, jak i na spód płytki ? wówczas mamy pewność, że płytki będą dobrze przyklejone i nie powstaną przestrzenie pęcherzyków powietrza w warstwie kleju. Następnym krokiem jest spoinowanie czyli wypełnienie przestrzeni między płytkami elastyczną zaprawą do fug. Dobrze, żeby była ona kolorystycznie dobrana. Spoiny na styku ściana-podłoga i ściana-ściana należy uszczelnić elastycznym wypełniaczem silikonowym. Na końcu, płytki myjemy czystą wodą.

Na rynku dostępny jest duży wybór jednolitych kolorystycznie ceramicznych płytek schodowych, takich jak płytki stopnicowe, podstopniowe i wykończeniowe, listwy narożnikowe, cokołowe i kończące. Jeżeli preferujemy kamień, najlepiej by był to twardy i niepolerowany, antypoślizgowy granit. Na schody można zastosować różne formaty płytek, gdyż może okazać się to o wiele tańsze. Na podstopnicach można ułożyć płytki tarasowe, a na stopnicach ? wielkoformatowe. Uzyskamy w ten sposób ciekawą kompozycję. Gdy jednak zdecydujemy się na płytki ceramiczne, pamiętajmy, że nie wszystkie płytki gresowe nadają się na schody zewnętrzne. Nie mogą być one śliskie i porowate, gdyż będzie się w nich gromadzić woda. Płytki Opoczno  mają nie tylko wystające noski, ale i specjalnie profilowaną krawędź zapobiegającą poślizgnięciom. Mogą być też wykorzystane zwykłe płytki bez nosków, ale wtedy należy zastosować specjalne zabezpieczenia, np. antypoślizgowe listwy schodowe lub specjalnie obrobione krawędzie stopnic. Przy wyklejaniu płytek ważny jest klej. I tak, do płytek granitowych należy użyć elastycznej zaprawy mrozo- i wodoodpornej na bazie białego cementu. Zastosowanie szarego cementu może bowiem spowodować nieestetyczne przebarwienia na ich powierzchni. Przy przyklejaniu płytek na zewnątrz ważne by klej przylegał do podłoża i płytek, tak aby pomiędzy płytkami a klejem nie powstały puste przestrzenie. Możemy zastosować upłynniony klej, na bazie białego cementu, np. Atlas Tangres. Użycie Tangresa jest możliwe tylko przy przyklejaniu płytek stopnicowych, gdyż zaprawę tę można stosować jedynie na poziomych płaszczyznach. Jednak przy jej zastosowaniu nie pozostaną puste przestrzenie pod płytką. Zjawisko tiksotropowości powoduje, że po dociśnięciu płytki do Tangresa nałożonego na podłoże, rozmieszcza się on pod nią idealnie, wypełniając całą przestrzeń. Istotne staje się to w przypadku klejenia płytek o dużej powierzchni lub płytek o silnie profilowanym spodzie. Dokładne wypełnienie przestrzeni pod dużą płytką nie spowoduje jej pęknięcia, wskutek np. naciskiem na pusty narożnik.

Często zastanawiamy sie pytaniem, układać samemu czy szukać fachowca. W małych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod glazurę jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest zaawansowany, płytki można układać samodzielnie. W przeciwnym razie ułożenie płytek  lepiej zlecić fachowcowi.  Cięcie płytek i ich klejenie na dużej płaszczyźnie, jest bardzo pracochłonne i wymaga doświadczenia. Do przyklejania płytek, jak i do ich cięcia, używane są określone narzędzia. Płytki ceramiczne przytwierdza się do podłoża zaprawą klejową. Spoinowanie lub popularnie zwane fugowanie można rozpocząć dopiero po jej wyschnięciu. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba zaczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Cienkie płytki, grubości 8-15 mm, można też przykleić na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe. Od prawidłowego zrobienia spoin uwarunkowane jest, czy płytki będą mogły się swobodnie deformować. Często jednak wystarczy dopisek, że glazura jest antypoślizgowa. Symbol ten ważny jest w każdym pomieszczeniu narażonym na oddziaływanie wody i wilgoci. Antypoślizgowość zapewniają płytkom reliefy, czyli wypukłe dekory na całej powierzchni płytki, lub ryfle, wypukłe albo wklęsłe elementy prostoliniowe przy jednej krawędzi płytki. Oferowane są też płytki łazienkowe pokryte szkliwem antypoślizgowym albo impregnatem. Wytrzymałość na szok cieplny. Parametr decydujący o tym, czy kafelki są odporne na szybkie ogrzewanie i nagłe studzenie. Ważny w kuchni, gdzie na przykład rozgrzana kropla tłuszczu może spowodować spore naprężenia, a w efekcie zgięcie płytki. Płytki łazienkowe mogą być przyklejone zarówno na nowym, jak i specjalnie przygotowanym, ale starym podłożu. Kafelki ceramiczne kładzie się najczęściej w kuchniach i łazienkach, czyli tam, gdzie podłoga musi być wytrzymała na ścieranie i wilgoć. Często układa się je w korytarzach. Powierzchnia pod terakotę czy płytki musi zostać poddana wcześniejszej ocenie, choćby tylko domowym sposobem.